Filmy Tromy są przez miłośników filmowego kiczu otoczone prawdziwym kultem – na przestrzeni dekad kierowana przez Lloyda Kaufmana wytwórnia urosła do rangi legendy, a takie filmy nakręcone przez pracujących pod jej szyldem twórców jak choćby „Class of Nuke ’em High” (1986 r., reż. Richard W. Haines i Michael Herz) „Redneck Zombies” (1987, reż. Pericles Lewnes) czy „Terror Firmer” (1999, reż. Lloyd Kaufman) są powszechnie rozpoznawalne w kręgach miłośników niskobudżetowego kina grozy na całym świecie. Pośród licznych dokonań tromitów chciałbym zwrócić Waszą uwagę na wyreżyserowany przez Boba Dahlina „Monster in the Closet” – przezabawną parodię monster movies, która została nakręcona w 1983 r., ale w skutek problemów z dystrybucją ujrzała światło dzienne dopiero trzy lata później.

W niewielkim miasteczku w USA dochodzi do serii tajemniczych morderstw. Wszystkie z nich zostały popełnione w ten sam sposób – ofiara była wciągana do szafy i przemielana na krwawe szczątki. Sprawą postanawia się zająć Richard Clark, podrzędny reporter jednej z gazet, dla którego jest to szansa na wybicie się. W tropieniu grasującego w szafach mordercy pomaga mu Diane Bennett, miejscowa nauczycielka biologii. Wkrótce okazuje się, że za zbrodnie odpowiedzialny jest dziwaczny potwór …

Całkowicie absurdalna fabuła, mnóstwo stojących na niskim poziomie akcentów humorystycznych, przedstawienie w krzywym zwierciadle schematów monster movies – oto, co dominuje w filmie Boba Dahlina. Przede wszystkim trzeba jednak docenić znakomity kostium potwora, który przywdział Kevin Peter Hall, znany także z roli Predatora w „Predator 2” Stephena Hopkinsa. Za projekt kostiumu odpowiadał William Stout i trzeba mu oddać, iż spisał się doskonale – potężna, garbata sylwetka potwora z przepastnym otworem gębowym najeżonym zębami wywoła u wszystkich miłośników kiczu szeroki uśmiech na twarzy. Brakuje natomiast scen gore – Dahlin nie zdecydował się na wykorzystanie tego elementu, tak powszechnego w większości horrorów Tromy, koncentrując się bardziej na motywach parodystycznych. Widzimy zatem zabawne i przejaskrawione sceny starć potwora z wojskiem, w których uzbrojone jednostki okazują się bezradne, oraz postać tępego, zamkniętego w wąskich horyzontach generała Turnbulla, który nieudolnie próbuje zapanować nad sytuacją i uspokoić opinię publiczną, by ostatecznie zrejterować z pola walki. Niezwykle komiczna jest też metoda pokonania potwora, której widz może się poniekąd domyślić.    

Choć w grze aktorskiej nie brakuje błędów, to trzeba oddać, iż obsada dała z siebie wszystko. Donald Moffat idealnie pasuje do roli wspomnianego już generała Turnbulla, zaś znany głównie z występach w serialach telewizyjnych śp. Henry Gibson (zmarł pod koniec ubiegłego roku) skutecznie bawi jako chodzący z głową w chmurach naukowiec, starający sięga wszelką cenę nawiązać dialog z groteskowym potworem. 

Cóż więcej dodać ? Trudno mi jednoznacznie polecić lub odradzić seans „Monster In the Closet”, gdyż jest to pozycja przeznaczona głównie dla miłośników niskobudżetowego kiczu, którzy filmy Tromy darzą uwielbieniem. Osobiście kino tej kategorii trafia w moje gusta, jednak zdaję sobie sprawę, iż  u wielu widzów tego typu obrazy pozostawią wyłącznie niesmak. Film Boba Dahlina nie jest może ścisłą czołówką tromicznych produkcji, ale też nie bez powodu został w 1990 r. wyróżniony nominacją w kategorii „najlepszy film” na prestiżowym festiwalu Fantasporto. Decyzję o tym, czy rozpocząć przygodę z tego typu kinem pozostawiam Wam – jeśli jednak zdecydujecie się na to, mogę zapewnić, iż „Monster in the Closet” w swojej kategorii wypada bardzo dobrze.