6 sierpnia 1945 amerykanie zrzucili bombę atomowa na Hiroszimę, trzy dni później na Nagasaki. W wyniku wybuchu, śmiertelna fala pochłonęła miliony ludzkich istnień, a tysiące zginęło jeszcze później w wyniku choroby popromiennej. W następstwie tej tragedii do kinematografii grozy wdarł się bardzo specyficzny nurt zwany monster movie. Główną ideą powstawania tego typu produkcji poza oczywiście pieniężnymi wpływami był sprzeciw eksperymentom atomowym. Przecież to najczęściej przez nie filmowe potwory osiągały gigantyczny rozmiary, siejąc strach i zniszczenie. Gdy nurt się spopularyzował, reżyserzy masowo zaczęli prześcigać się w tym, kto ukarze wymyślniejszą poczwarę. Widzieliśmy już praktycznie każde zwierzę z naszej planety w wersji max. „It Came from Beneath the Sea” uważany jest za jednego z lepszych przedstawicieli inwazji potworów.

Film opowiada historię San Francisco - miasta, które zostało zaatakowane przez olbrzymią ośmiornicę. Para naukowców wraz z kapitanem łodzi podwodnej, w imię ludzkości postarają się unicestwić potwora nim ten doszczętnie je zniszczy. Pytanie tylko, czy uda im się zwycięsko wyjść z potyczki z siejącym strach i śmierć morskim stworzeniem?

„To przyszło z głębin morza” zawdzięcza swoją przypisaną kultowość sprawnej realizacji. Podobnie jak w „King Kongu” z 33., czy „Bestii z głębokości 20.000 sążni”, tak i tutaj użyto efektów poklatkowych by ożywić przerośniętego głowonoga. Potwór pod czujnym okiem cenionego Raya Harryhausena z dobrym skutkiem porusza się na planie, choć w niektórych scenach można dostrzec, że posiada jedynie 6 ramion. Powodem tego ubytku był niewielki fundusz, którym dysponowali twórcy. Udaje im się jednak w większości scen sprawnie maskować utracone macki bestii, dzięki czemu tak bardzo nie rzuca się ich brak. Standardem stała się już ingerencja amerykańskiej armii do walki z zagrożeniem, oraz uczucie kwitnące pomiędzy dwójką głównych bohaterów. Piękna Profesor Lesleyl Joyce (Faith Domergue) bardzo szybko staje się obiektem westchnień ,dla szarmanckiego Komandor Petea (Kenneth Tobey), co rychło przeradza się w romans. Sylwetki świetnie komponują się w filmie. Staranny zarys postaci powoduje, że widz ma do czynienia z dobrze odegranymi rolami. Niestety, pomimo że tytuł ten uważany jest za czołowego przedstawiciela monster movie, posiada on w sobie kilka dłużyzn, które odczuje spora część publiczności. Dla innych owe stwierdzenie o przeciąganiu się akcji wydawać się będzie niedorzeczne, gdyż zasadniczo wszystko, co dzieje się na ekranie ma sens. Bohaterowie pragną rozwikłać przyczynę zatopienia statku, do akcji zostają wezwani znani i cenieni biolodzy, ludność San Francisco zaczyna panikować. Wadą można uznać także stosunkowo niewielką liczbę ataków morskiego straszydła, lecz dobre efekty i sceny, które niegdyś wzbudzały trwogę w pewnym stopniu to rekompensują.

Określając „To przyszło z głębin morza” produkcją legendarną dużo się nie pomylicie. Nie można odmówić jej przypisanej renomy, lecz historia tegoż gatunku posiada w sobie lepsze pozycję. Dobrą, ośmielę się nawet powiedzieć lepszą alternatywą tegoż filmu jest włoski „Tentacoli” Ovidia Assonitisa z roku 1977 (chociaż jest już to przedstawiciel nurtu animal attack, swoistego kuzyna monster movie). Tam również pojawia się pokaźny głowonóg, z tą różnicą, że obraz jest znacznie ciekawszy i bardziej krwawy. Warto dodać również, że tytuł w dystrybucji Guild Entertainment pod tytułem „Macki” pojawił się na półkach naszych wideotek, więc już wiecie gdzie go szukać.

Po „It Came from Beneath the Sea”, znany również jako „Monster from Beneath the Sea”, należy sięgnąć. Charakterystyczny krój scenariusza, dobra warstwa muzyczna Mischa Bakaleinikoff, profesjonalne efekty specjalne z kultową „sześciornicą” czy w końcu wysokolotne aktorstwo to wystarczający powód. Zachęcam do obejrzenia.